عدس و ماش
عدسی وقت پختن از ماشی روی پیچید و گفت این چه کسی است
ماش خندید و گفت:غره مشو زانکه چون من فزون وچون توبسی است
هر چه می پزند ، خواهد پخت چه تفاوت که ماش یا عدسی است
جز تو در دیگ، هرچه ریخته اند تو گمان می کنی که خار و خسی است
زحمت من برای مقصودی است جست و خیز تو بهر ملتمسی است
کارگر هرکه هست محترم است هرکسی در دیار خویش کسی است
فرصت از دست می رود ، هشدار عمر چون کاروان بی جرسی است
هر پری را هوای پروازی است گر پرباز و گر پر مگسی است
جز حقیقت ، هر آنچه می گوییم هایهویی و بازی و هوسی است
چه توان کرد! اندرین دریا دست و پا می زنیم تا نفسی است
نه تو رابر فرار ،نیرویی است نه مرا بر خلاص ،دسترسی است
همه را بار بر نهند به پشت کس نپرسد که فاره یا فرسی است
گر که طاووس یا که گنجشکی عاقبت رمز دامی و قفسی است
(پروین اعتصامی)
